این نژاد از معدود نژادهای پرشی  در قاره ی اروپا می باشد.جایی که بیشتر یا رنگ و نقش کبوترها مورد قضاوت قرار می گیرد یا پرش های مسافتی.اما نژاد صرب که از کبوتر های بومی شده ی یوگسلاوی و صربستان است ، نژادیست کاملا پرشی . این کبوتر ها استیلی عضلانی ، سینه ای پهن و چشمانی تیز بین دارند و معمولا در دسته های  10 تا 15 تایی می پرند.این کبوتر ها بعد از سی دقیقه کاملا نقطه می شوند ( ارتفاعی بین 1000 تا 1600 متر ) و دست کم 5 تا 7 ساعت مایه پرواز می کنند ؛ و سپس به صورت گروهی یا تک تک می شینند .

                    (  این کبوتر ها مانند همه ی کبوترهای پرشی ، بدنی محکم ولی سبک دارند. ) 

       تاریخچه ی نژاد :

      اگرچه پژوهش های زیادی  در باره ی این نژاد انجام شده است . در سال 1920 کلوپ هایی تنها ویژه ی این نژاد در یوگسلاوی  و سپس  در جاهای دیگر شروع به فعالیت کردند . اما پیشینه ی این کبوتر هنوز نیمه مبهم است ؛ تعدادی عقیده دارند که این نژاد قرنها پیش از کبوتر های یونانی و مجارستانی درست شده و تعدادی دیگر معتقدند که این نژاد از ریشه ی کبوترهای پرشی ترکیه  می باشد ، که در قرنهای اخیر مهاجران با خود به صربستان برده و با نژاد محلی ترکیب کرده اند.

                                       ( بیشتر کبوتر های این نژاد کاکلی می باشند.)

      کبوتر پرشی صرب  در بیشتر رنگ های  معمول دیده می شوند ، ( تعداد سبز ها بیشتر از دیگر رنگهاست ) و بیشتر آنها  دارای چشمانی سفید صدفی هستند و 12 تا 14 دم دارند.

همچنین رکورد پرش در این نژاد 15 ساعت است ، که البته این ساعت ها همه در هوای مطبوع و خنک اروپا که هیچگاه از سی درجه بالاتر نمی رود ، به دست آمده.احتمالا نژادهایی که ژنتیک آنها با این آب و هوا سازگار شده در گرمای ایران ساعت بالایی نخواهند آورد.

     باقی عکس ها در ادامه ی مطلب می باشد.

        کبوترهای که در این گستره ی جغرافیایی ( از غرب ایران تا مصر و از جنوب ترکیه تا جنوب عراق ) وجود دارند بسیار گوناگون بوده اند ، به گونه ای که ظریف ترین و قوی هیکل ترین کبوترها را می شود در یک پشت بام و در کنار هم دید و مهم ترین نشانه ی آنها پرواز های گروهی و زیبایشان است که در بیشتر نژاد ها دیده می شود .   بیشتر آنها جثه ای درشت و مقاوم و سرخت دارند و گوناگونی رنگی بیشماری نیز دارند .

         ( ما شما را در چند پست با این نژاد ها آشنا خواهیم کرد )

     دم چتری سوریه   « Syrian Fantail »

     نژادی که امروز به بررسی آن می پردازیم کبوتریست که ریشه اش در سوریه ی امروزی بوده است ولی امروز در منطقه ی وسیعی از خاورمیانه دیده می شود ؛ که این به علت تبادل کبوتر ها در سرزمین های امپراطوری عثمانی ( تقریبا بخش بزرگی از خاورمیانه ) می باشد .

      این نژاد از دسته ی کبوتران دم چتری می باشد ، کبوترانی که تعداد دم زیاد با چیدمانی ویژه دارند . اما از ویژگی های ظاهری این کبوتر ، رنگ دم همیشه سفید آن است یعنی این کبوتر به هر رنگی که باشد ، دمش همیشه سفید است .

(نام دیگر این نژاد «دم نقره» است ،زیرا دم همیشه سفید آن در برابر رنگ تن مانند نقره براق میباشد)

         نژاد Syrian Fantail  جثه ای متوسط و سری خوش فرم دارد . نوک سیاه و کوچک داشته ، چشمانش همیشه روشن می باشد ، رنگ پا قرمز خوش رنگ و پنجه ها سیاه هستند . تعداد دم نیز در این نژاد بین ۱۶ تا ۲۲ است .

     نژاد Syrian Fantail  از کبوترهای بسیار زیبا هستند ، با اینکه کم می پرند ولی زیبایی آنها در آسمان چشم هر کفتر دوستی را می گیرد . روی زمین نیز این کبوتر ها به همان اندازه زیبا بوده و در این رنگ ها دیده می شوند :سبز دو خط دم سفید ، زاغ دم سفید ، سوسکی دم سفید ، قرمزی دم سفید و زرد دم سفید

         « Shiarz Tumbler »

         و این هم نژادی زیبا از کبوتران ایران ، سوریه ، لبنان و ترکیه

        این نژاد کوچک و زیبا تقریبا در گنجه ی بیشتر کبوتربازان در جنوب ترکیه و سوریه وجود دارد . همان گونه که از نام این نژاد پیداست شاید ریشه ی این نژاد به شیراز برسد ؛ ولی ما تا کنون در هیچ منبع موثقی نوشته ای قانع کننده ، در این باره ندیده ایم. ولی اگر کسی آگاهی بیشتری دارد ، بسیار خرسند می شویم که با ما در میان بگذارد .

       از ویژگی های این نژاد جثه ای ریز ، چشمایی سیاه و قهوه ای ، پاها پاپر ، رنگ پا قرمز روشن ، ناخن های سفید و کاکلی جلوی سر می باشد . این کبوتران به رنگ های قرمزی ، زرد ، زاغ و سبز دیده می شوند که همگی دارای طوق سفید هستند .

   این هم ویدیوی شماره ۲ از کشور سوریه که تمامی این کبوتران را با هم می توانید ببینید. 

                                                                 دانلود

برای دیدن ویدیو روی واژه ی  دانلود چپ کلیک کنید و برای ذخیره کردن روی واژه ی دانلود راست کلیلک کنید و سپس  save target as را بزنید .

   باقی عکس ها در ادامه ی مطلب می باشد.

        در مقاله های پیشین گفتیم که خاورمیانه مهد کبوترهای جهان است ،ایران ، پاکستان و ترکیه به کنار ، کشورهایی که امروزه به زبان عربی گفتگو می کنند . ولی نام « کبوترهای عرب » برای کبوترهایی که در مصر ،عراق ، لبنان ، سوریه ، جنوب ترکیه ، جنوب ایران و ... هستند عنوان درستی نمی باشد ؛ 

        تمامی نوشته را در ادامه ی مطلب بخوانید.

          در گوشه کنار جهان نژاد هایی از کبوتر با پیشینه چند صد و گاه هزاران ساله وجود دارد . برخی از این نژاد ها حاصل دو رگه گیری هایی است که آدمی برای رسیدن به هدف ویژه ای انجام داده است .

         تمامی نوشته را در ادامه ی مطلب بخوانید .

         « رنگ چشم کبوتر تا چه اندازه ای بر پرش کبوتر تاثیر دارد؟ »

       تمام نوشته را در ادامه ی مطلب بخوانید.

       کشور لبنان در همسایگی سوریه ، سالیان سال ماوای نژاد های گوناگونی از کبوتران بوده است . از این جمله نژاد پشت طلایی است که با نام جهانی ( İrinfili) شناخته می شود ...

       تمامی نوشته را در ادامه ی مطلب بخوانید.

       «Flying Tippler» کبوتر های بومی هند و پاکستان ، فاتح آسمان  جای جای جهان.

     تمامی نوشته را در ادامه مطلب بخوانید.

     ترکان سلجوقی زمانی که برای فتح سرزمین های بیشتر سوار بر اسب ، ده به ده پیش می رفتند ، همراه خود هر آنچه که نشانه ی فرهنگ این قوم بود حمل  می کردند . کبوتر ها را در چادرهایشان با خود به پیش می بردند . یکی از این نژاد ها نژاد سلجوقی بود . سلجوقیان پس از گزیدن قونیه ( مرکز ترکیه امروزی ) به عنوان پایتخت خود ، نگه داری این نژاد را در دربار به عهده گرفته و فروش ، هدیه دادن و حتی خروج این پرنده ی بی همتا از شهر قونیه را ممنوع کرده بودند.

   تمامی نوشته را در ادامه مطلب بخوانید.

        اصطلاح «رولر» (چرخان) اصطلاحی است که در همه ی دنیا استفاده می شود .ما به تیپ خاصی از کبوتر های پرشی که پروازی شبیه هم دارند و در آسیا ، اروپا و آمریکا پراکنده اند «رولر» می گوییم.

    تمامی نوشته را در ادامه مطلب بخوانید.

       دیرینه ی کبوترداری در مصر به دوران باستان بر می گردد.نقاشی هایی که روی لوحه های گلی  از چهار هزار سال پیش به جای مانده ، کبوتر هایی با اندام ممتاز و پرهایی  بسیار کشیده را نشان میدهند.

           تمامی نوشته را در ادامه مطلب بخوانید.

         کشور ترکیه از کنار هم گرفتن فرهنگ های گوناگون ایجاد شده است . (ترکها ، کردها ، تازیان ، آذری ها و ارمنی ها ) مردم هر ناحیه از ترکیه بنا بر رسم و رسوم و آداب زندگی خود کبوتر داری می کردند .

       تمامی نوشته را در ادامه مطلب بخوانید.    

          پرورش کبوتر در ایران پیشینه ای به اندازه ی تاریخ این سرزمین کهن دارد. از  روزگاران ایران باستانی تا به امروز ، هر ایرانی که باغچه ای داشته و خرده نانی در سفره ، روزی خود را با کبوتران تقسیم کرده. حتی اگر این کبوتران ، کفتر چاهی باشند.

     تمامی نوشته را در ادامه مطلب بخوانید.           

      ریشه های این نژاد (تاکلا ) اصیل و قدیمی به آسیای میانه بر می گردد.سلجویان این نژاد را با خود به ترکیه ی امروزی آوردندو گسترش دادند.

  تمامی نوشته را در ادامه مطلب بخوانید.