همانطور که می دانیم خاورمیانه  سرزمین مادری بیشتر کبوترهای جهان بوده و ریشه ی بسیاری از نژاد ها به سرزمین های ایران باستان ، هند و بین النهرین می رسد . کبوتر های پرشی نیز از این قاعده جدا نبوده اند . کبوتر های تهران و نژاد تیپلر از هند و پاکستان حرفی برای گفتن در این زمینه باقی نمی گذارند .  

     نژاد Tippler نژادی بسیار گسترده بوده و به هند و پاکستان و کم و بیش ایران می رسد و واژاه انگلیسی Tippler که به این کبوتران گفته می شود ، از دید کارشناسان به معنی « کبوتر معبد » یا « کبوتر شب گرد » است . این نژاد مانند بسیاری دیگر از نژاد های خاورمیانه چند صد سال پیش با سفر های مارکو پلو به اروپا برده شده و گسترش یافته . به ویژه در قرن شانزده میلادی بازرگانان نژاد های گوناگونی از کبوتر های خاورمیانه را همراه خود از راه ابریشم به اروپا برده و می فروختند .

     امروزه نژاد Tippler به دسته های گوناگونی بخش شده که از جمله ی آن ها می توان به تیپلر های انگلیس ، هلند ، ایرلند ، آمریکا و شرق اروپا اشاره کرد . این دسته از کبوتر های تیپلر از دورگه گیری نژاد اصیل با کبوتر های محلی به وجود آمده .

  (English Tippler همان گونه که می بینید،فرق محسوسی در ظاهر این تیپلر با تیپلرهای اصیل دیده می شود)

     اما آنچه که ما امروز بررسی می کنیم نژاد اصیل Tippler است .                                                  

     ویژگی های یک تیپلر اصیل :

     از بارز ترین نشانه های این حیوان می توان به جثه ی عضلانی ، بال های بسیار قوی که کارایی بالایی را به هنگام پرواز به نمایش می گذارند  را اشاره کرد . سینه ی یک کبوتر هندی اصیل باید پهن و عضلانی بوده تا شش ها و قلب را به خوبی حمل کند و با وجود ماهیچه های سخت و فشرده ، کبوتر اصیل همواره سبک وزن باقی می ماند . سر این نژاد اصیل حالتی ماری شکل داشته و پیشانی و کله ای پخ دارند . شمار دم ۱۲ تا و کوتاه و سبک بوده . پاهایی به رنگ قرمز تیره ، ناخن ها یی سیاه و خشن دارند .

                                              ( یک تیپلر کله دم سبز اصیل )

     اما بارزترین ویژگی این نژاد پرواز هایی به مدت بسیار طولانی در ارتفاع نقطه است ، این نژاد که کبوتری بسیار باهوش و تمیز بوده می تواند به راحتی ۱۰ تا ۱۵ ساعت بدون نشست و استراحت کردن پرواز کند . رکورد پرواز در طی قرن گذشته همواره از آن تیپلر های اروپایی به ویژه هلند ، آلمان ، بلژیک و انگلیس بوده است چرا؟

     مگر کبوتر تیپلر اصیل از سرزمین هند و پاکستان نمی آید ؟ جواب این پرسش در آب و هوای مطلوب و همیشه خنک این کشور ها خلاصه می شود . برای مثال کبوتر هایی که در عکس زیر مشاهده می کنید میانگین پرش ۲۲ ساعت و ۵ دقیقه را دارند اما  اگر در تیر ماه تهران هوا کنند  بین ۱۲ تا ۱۵ ساعت می پرند . سند این نظریه مسابقه ی سال۲۰۰۰در پاکستان است . گروه برنده هفت کبوتر با میانگین ۱۱ ساعت .

                 ( این گروه رکورد دار پرش در طول تاریخ  با میانگین ۲۲ساعت و ۵ دقیقه )

      اما هنر های این نژاد تنها در پرواز های طولانی نیست ؛ تیپلر اصیل دست کم دو ساعت پس از تاریکی مطلق به پرواز ادامه می دهند و خانه را در هیچ شرایطی گم نمی کنند و این پرنده را دو روز پشت سر هم بدون  خوردن آب و دون می توان پرواز داد . ولی معمولا یک بار در روز آن هم شب به این کبوتر ها دون داده می شود ، آب دو ساعت پیش از هوا کردن به کبوتر ها داده می شود چون تیپلر تنها برای تشنگی به خانه بر می گردد .

          رنگ در این کبوتر پرشی زیاد مورد اهمیت نیست ولی در تمام رنگ ها دیده می شود . اما رنگ های غالب مهر ، کله دم سبز ، کله سبز ، سوسکی ، سبز ، دم دار و سرخ است .

       ( از نکته های مهم در این نژاد پرش ، رنگ چشم صدفی ، حلقه ی طوسی دور آن می باشد )

                                   ( این کبوتر ها همواره پر انرژی و اشرافی هستند)

                      (این تیپلر اصیل سیخ می ایستد و کله را بالا و عقب نگه می دارد)

                   ( سه ماه پیش از فصل پرواز پرها را کنده و به کبوتران استراحت داده می شود)

            ( عضلات سخت و فشرده ، شاهپر های محکم از ویژگی های یک کبوتر پرشی است)

     ( کله و سر نژاد تیپلر شباهت زیادی به مار کبری دارد به اسکلت بندی سر این جفت توجه کنید)

                                 ( این دو رنگ چشم رنگ غالب در میان تیپلر هاست)

                 ( این هم کبوتر تیپلر از شرق اروپا ، که دو رگه ی کبوتران اصیل با محلی است)